زندگي رسم خوشايندي است.

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،

پرشي دارد اندازه عشق .

زندگي نوبر انجير سياه ، در دهان گس تابستان است.

زندگي تجربه شب پره در تاريكي است.

زندگي ، بعد درخت است به چشم حشره.

زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.

زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست.

خبر رفتن موشك به فضا ،

لمس تنهايي ماه ،

فكر بوييدن گل در كره اي ديگر





شعر از سهراب سپهري