روزگاریست چه بد !
عاشق کم است و سخن عاشقانه فراوان .
روزگاریست چه بد !
که دیگر کلام عاشقانه دلیل عشق نیست و
آواز عاشقانه خواندن دلیل عاشق بودن .
روزگاری که خوبترین و لطیف ترین
آهنگهای عاشقانه را کسانی ، کاملا
حرفه ای و عاشقانه می نوازند و
به تکرار هم می نوازند.
اما قلبهایشان تهی از هر شکلی از عشق است.
چه بسیار آدم نماهای ظاهر ساز،
که صداقت را پیشمرگ کارهایشان کرده اند.
همیشه شبه عشق در کنار عشق بوده است .
شبه صداقت در کنار صداقت.
اما هرگز از رونق بازار عشق و صداقت
چیزی کاسته نشده است.
پاکی را در وجود خود می یابم پس هست.
عشق را در وجود خود می یابم پس هست.
نمی خواهم بدانم دیگران چگونه اند ،
چون می دانم در وجود یک نفر احساسی جز
مادیات هم وجود دارد. احساسی ناخریدنی.
همین است بعد از خدا ، امید به زندگی من .
تو عاشق صادق باش و بمان .
دنیا را به حال خود بگذار .
+ نوشته شده در شنبه نهم اردیبهشت ۱۳۸۵ ساعت 14:54 توسط رسول
|